Samen !

Geboren & getogen in Sint-Katherina-Lombeek …. Voortkomende uit de grote en zeker ook muzikale familie Van der Cruys kan het niet anders… Via mijn va Aldo zaliger de muziek met de paplepel binnen gekregen … Ik mocht alle instrumenten kiezen die ik wou, maar het zou er wel één zijn wat paste in de toenmalige Katarinafanfare... Ik die droomde van harmonica te spelen, zou dan maar wat anders kiezen, want laat dat nu net geen harmonie of fanfare instrument zijn … Ik koos bugel op mijn 8 jaar en ging vele jaren later over naar hoorn, waar ik nog steeds op speel (en zeer graag!).

De weg naar het plezante en spannende sociale leven was als snel gevonden… Bleek dat ik, door in de fanfare te spelen, al veel vroeger dan de andere schoolkameraadjes op vrijdagavond (zij het dan wel met mijn va) op stap was en regelmatig vrij laat thuis kwam. Fijn natuurlijk! Anekdotes uit die tijd zijn er genoeg, denken we bijvoorbeeld maar aan de vele keren dat we met ons groepje jonge muzikanten steeds een vol drankje achter de hand hielden om op moment dat de vaders naar huis wouden vertrekken, we konden zeggen “mijn glas is nog vol” :-). Niet dat de vaders daar toen kwaad voor waren hoor, ze dronken er gewoon ook nog eentje meer ;-)

Snel in contact gekomen met het verenigingsleven en dus snel iemand geworden van veel initiatief nemen. Ik kon niet aan de kant blijven staan, werd al gauw lid van het jeugdbestuur van de muziekvereniging, we organiseerde fuifjes en uitstappen, en maakten enorm veel plezier! Nadien de overstap naar het “grote” bestuur met stilaan meer en meer verantwoordelijkheden binnen onze schitterende muziekvereniging, intussen omgedoopt tot Musikalo, om het dan uiteindelijk, nu bijna 15 jaar geleden, te schoppen tot voorzitter of voorzitster, wat je verkiest. Een zeer tijdrovende job, maar wat een eer om van zo een vereniging te mogen voorzitter zijn!

Maar, voorzitter zijn, van eender welke vereniging trouwens, kan je niet alleen! Een vereniging mag niet staan of vallen met één persoon, maar moet gedragen worden door alle mensen van die vereniging. En zo komen we bij mijn SAMEN-verhaal.

Ik vind SAMEN een enorm belangrijk woord. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat “samen” altijd beter & mooier is, ook al is de weg soms wat lastiger. Verschillende mensen rond de tafel brengen wil zeggen verschillende visies verenigen, die meestal niet allemaal dezelfde zijn. Meer visies maken de zaken soms complexer, maar ze zorgen steeds voor een beter resultaat en een consensus die breder & meer gedragen wordt. Daar zet ik steevast op in!

Mooie voorbeelden zijn de projecten “Stuk, een klein geluk in een grote oorlog” (project in november 2015 in het kader van WOI herdenking) en “Ware Vrienden” (december 2017). Ik had de eer coördinator te mogen zijn van deze schitterende projecten. Musikalo droeg organisatorisch deze projecten en ging aan de slag met de vrienden van de Ploter, Toneel Tijl, Eigenwijs en vele anderen. Iedereen heeft zijn of haar steentje bijgedragen (van muziek maken tot zingen tot dansen, toneel spelen, haren kleuren, kledij maken, stoelen klaarzetten, tappen, acteurs aankleden, regisseren, .. noem maar op) en met z’n allen maakten we deze projecten tot wat ze werden! Dat geeft mij nu echt bakken energie!!! Samen de schouders onder iets steken en samen genieten van een schitterend resultaat!

Dat SAMEN verhaal zit ook in de DNA van High Five/Voor Ternat en daar wil ik graag keihard voor gaan! Heb jij ook zin om er in te vliegen en samen oplossingen te zoeken waar nodig? Voel jij ook de kriebels om samen met ons verder te bouwen aan dit schitterende Ternat? Graag! Van harte welkom! Samen gaan we VOOR TERNAT!



Reacties (2)