Van de paplepel en de appel…

Van de paplepel en de appel…….

Zondagmorgen, 11 uur. Mijn moeder net thuis van de hoogmis. In haar zog pastoor Achiel Andries zaliger, die na het uitwuiven van zijn misvrienden, snel van outfit veranderde. Op de tafel, een fles van het vurigste water en sigaren. Dikke sigaren! Klaar voor een zondagse aflevering “De Ideale Wereld” avant la lettre. Mijn zus en ik nestelen ons stilletjes in een hoekje van de zetel, nauw gadegeslagen door moeder, die klaar stond om in te grijpen omdat God noch gebod de aanzwellende tsunamische discussie aan banden legde…

Daar leerden we dat verschil in mening zuurstof is!

Geruime tijd hebben ze elkaar bikkelhard bestreden: den bok en de geit. Een nacht parkeren voor de deur van een mogelijke kiezer moest vermijden dat die van stal veranderde. Als “bok” pensen kopen bij “den beenhouwer van de geiten” leidde onvermijdelijk tot levenslange ballingschap uit de stal van de kudde. Tot de simpele ezel kwam. Hilarische verhalen kleuren de familiefeesten aangedikt met de episodes na de fusie van 1976 waar de onvermijdelijke verzoening van drie gemeenten op het programma stond.

25 jaar lang mensen verbinden, evenwichten bewaken… Onze va Gerard is altijd op pad, steeds op zoek naar oplossingen, luisterend bij vriend en vijand, handelend zonder nonsens, aandacht voor de noden zonder onderscheid.

Zo ontdekten we dat je niet alleen een briljant plan nodig hebt maar vooral een gepassioneerde missie, een hart voor de zaak die je vertegenwoordigt!

Ongeveer tussen Manneke Pis en het Lam Gods ligt ze dus: de drievuldigheid Zot Wammek, Stoem Loemek en Kuil Ternat, drau proches van … Het fusieproces van ’76 had zeker nobele intenties. Bij de samenstelling werd echter weinig rekening gehouden met het sociaal-demografische of de bestuurskracht van de gemeenten. Op dat moment moet je improviseren kregen we te horen: “Elk dorp, wijk of zelfs straat heeft een eigen verhaal. Dat verhaal, die identiteit werd door de eeuwen heen gemaakt door de mensen en in stand gehouden door gemeenschappelijke belangen. Dus praat met mensen, investeer in verenigingen en clubs…! Want mensen, vanwaar ze ook komen, moeten hier graag wonen, werken, sporten, winkelen en veilig naar school gaan.”

En hij haalde de volgeschreven bierviltjes uit zijn vestzak, soms vol vettige sausvlekken van een vergeten biefstuk van het vierde etentje van die dag.

Op die manier geraakten we ervan overtuigd dat op de kleine schaal van de straat, de wijk en het dorp het verschil wordt gemaakt. Maar ook dat luisteren een grote kunst is, noodzakelijk om daarna ideeën uit te dragen en uit te voeren.

De nieuwe politiek bestaat dus al. Hij wordt meer dan ooit bedreven door verantwoordelijke en vrije burgers. Niet de politieke partij maar de burger vormt de kern. Het alternatief leeft, slechts wie vastzit in oude stramienen ziet het niet!



Reacties (2)